Andrzej Lepper waleczny Krasnolud

Zaktualizowano: 10 sty



Skrzaty, Duszki Leśne, Górskie,Krasnoludy


Prawie każdy kto żyje na Ziemi i wygląda jak człowiek, ma 50% DNA czystego człowieka, reszta to jedna lub więcej ras obcych. Czystych ludzi ze 100% DNA jest bardzo mało. Im ktoś ma czystsze DNA rasy obcej tym więcej cech i energii od nich posiada.

Jak się pewnie domyślacie osoby posiadające takie DNA są niskiego wzrostu, niskorosłe, potocznie nazywane karłami, tak to nie nikt inny jak ludzie z DNA Skrzatów. Są miejsca na Ziemi gdzie mieszkają tam w większych ilosciach jak Borneo, Jawa, Celbes, Afryka (niektórzy pigmeje).

Osoby takie cechuje duże poczucie humoru, sa weseli, lubią tańczyć i śpiewać, uczynność, odwaga, waleczność, są uparci w dązeniu do celu, wytrwali, nigdy się nie poddają, są bardzo zwinni, sprytni, inteligentni, bradzo pracowici, wspaniali rzemieślnicy, rolnicy, maja świetny wzrok, dobrze widzą w ciemnościach, często są bardzo silni, posiadają siłe nie wprost proporocjonalana do wzrostu, gromadzą dobra i kosztowności, oczywiście dotyczy to dobrych skrzatów.


Są też złe, chciwe, podstępne, mściwe, które zrobią wszystko dla osiągnięcia korzyści i kosztowności.


Najbardziej znanym Polakiem który miał DNA dobrego Sktrzata Leśnego był Andrzej Lepper. Miał 171 cm, posiadał ogromna energię która się zmanifestowała właśnie w jego wzroście oraz dużo cech zarówno z wyglądu jak czerwienienie się policzków (dlatego chodził na solarium) oraz charakteru jak waleczność, odwaga i siła itd.

Skrzaty w czystej formie żyją obok nas ale w innej gestości, są bliżej natury niż ludzie dlatego maja wyższą wibrację ciał i ich nie widzimy. Mogą się manifestować ludziom w lesie na chwile w formie obrazu, w snach, można je zobaczyc w wizjach.


Dlatego są obecne w folklorze wielu narodowości i zapewne z tego powodu istnieje wiele rozbieżności dotyczących ich wyglądu i rozmiarów, bo rożnią się od siebie. Istnieje także podział między nich na skrzaty dobre i złe, te złoślwe.



Legendy podają, że skrzaty przypominają człowieka raczej szczupłej budowy ciała. Mogą one nie tylko znikać w mgnieniu oka, ale również zmieniać swą postać tak, aby wzrostem dorównywać śmiertelnikowi lub być tak niewielkie, aby wyspać się pod grzybem.


Słownicowto polskie zawiera do tej pory określenie na małe dziecko skrzat. Rodowód tego słowa jest starosłowiański. Maria Konopnicka w książce „O Krasnoludkach i sierotce Marysi” wyjaśnia kim są i były skrzaty w czasach słowiańskich.. Skrzat był dobry i wszystkim pomagał. Jest to naturalny instynkt dziecka w tym wieku. Jest tam także element tajemnicy. Bożęta” Skrzaty są niewidzialne, działają po cichu, najczęściej kiedy nikt nie widzi.


Legendy polskie mówią, że terenem na którym żyły i działały skrzaty była chata, czyli dom i całe jego gospodarstwo, łacznie ze zwierzętami i ogrodem (zaplatały grzywy koniom). Podobnie też kręgiem zainteresowań dziecka w tym wieku to jego najbliższe otoczenie – a więc własny dom, rodzina, ogród, w czasie wakacji, las i pola. Maria Konopnicka pisze jak z nadejściem chrześciaństwa Skrzaty wniosły się z chat do lasów, lub w góry Karpaty pilnować podziemnych skarbów (wygoniono je). Ponieważ zimno tam było, sprawiły sobie kaptury, głównie czerwone, żeby je lepiej widać było, i stąd też zwano je Krasnoludkami. „Krasny” po staropolsku znaczy czerwony.



Stąd Tollkien wziął nazwę i przekształcił ją w Krasnoludy. Słyną natomiast z tego, że mają wielkie nosy, często kichają i mają czerwone buzie.


„Czy to bajka, czy nie bajka, Mówcie sobie – co tam chcecie, A ja wszystkim Wam powiadam – Krasnoludki są na świecie...”

Maria Konopnicka





Według duńskich legend skrzaty są urodziwe, natomiast te niemieckie są szkaradne. Angielski folklor mówi o tym, że skrzaty przypominają staruszków. W czasach średniowiecznych przyjęło się określenie „rażenie strzałą skrzata”, dla tych ludzi i zwierząt, którzy opuścili ten ziemski padół na skutek najczęściej tajemniczej choroby. Oczywiście takie oskarżenia oparte były na twardych dowodach w postaci krzemiennych grotów strzał, które były znajdowane we wsiach i zostały nazwane „grotami skrzatów”. Osoby, które cierpiały z powodu paraliżu nazywane były „skrzacio skrzywionymi”, a dzieci, które urodziły się z wadami nosiły „skrzacie znamię”. Nawet tak błahe sprawy jak splątane włosy miały uchodzić za skrzacie podłości i nazywały się „skrzacimi kudłami”.


Skrzaty pokazane są w wielu filmach jak Willow, Walka o Tron, Hobbit.


Wszystkie legendy zgadzają się co do jednego: skrzaty wykorzystują swoje magiczne zdolności, aby ingerować w życie śmiertelników.


Są też skrzaty, które były złe do szpiku kości. W folklorze niemieckim i islandzkim skrzaty były zdolne do sprowadzenia choroby na bydło i ludzi, porwania dzieci, czy też kradzieży jedzenia. Mogły one również siadać na śpiących ludziach wywołując paskudne sny.


Brytyjskie legendy mówią, iż skrzaty uważane są za wolne duszki, które czują się obrażone za obdarowywanie ich dobrami ziemskimi. Na terenach Berwickshire zwykło się mówić, że to Bóg nakazał skrzatom służyć ludziom nie żądając w zamian żadnej zapłaty i dlatego miały one odchodzić po otrzymaniu jakiegokolwiek podarku. Z kolei w Lincolnshire obowiązywała inna legenda a mianowicie taka, że skrzaty to niezwykle dumne istoty i opuszczą dom jeśli prezent nie spełni ich oczekiwań. Jest pewna interesująca wzmianka o skrzacie, który opuścił domostwo otrzymawszy wcześniej koszulę ze zgrzebnego płótna. Zanim ostatecznie trzasnął drzwiami na pożegnanie to wygłosił jeszcze swoją opinię o tym, że gdyby ów koszula była lniana to zostałby na swoim miejscu, ale w takich okolicznościach nie może być o tym mowy.


w historii byli znani jako świetni doradcy wadców, królów. Byli bardzo inteligentni i sprytni, dlatego były to osoby bardzo wpływowe i niejednokrotnie decydowały o bardzo ważnych sprawach państwowych, losach narodów i poszczególnych ludzi.





II Mark II


540 wyświetleń1 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

Sirtyanie